Svalbard

Scheepsreis van Hansweert via Fair Isle en Jan Mayen naar Spitsbergen

 

 

VOORBEREIDING

 

Reisperiode:  06/06  – 17/06/2013

 

Inreisdocumenten :  Reispas meegedaan en voucher/vliegplan.  

 

Geld:

 

Cash GBP, NOK en € meegedaan + bankkaarten en Visa.  Op Fair Island (Shetland) kon ik in GBP betalen voor aankoop in de Comminity Hall.  Op Jan Mayen kon ik enkel betalen in NOK met mijn bankkaart, geen cash.  In de luchthaven van Spitsbergen kon ik cash betalen in NOK maar ik betaalde cash in  euro en ze terug in NOK.  Het kon ook met de bankkaart.  Mijn afrekening op het schip kon ik niet betalen met mijn bankkaart omdat ze geen bereik hadden om hun kaartenlezer via het net. Ik heb cash in euro betaald.  Hou er wel rekening mee dat internet niet steeds bereikbaar is     

 

Kaarten :

 

Gezien ik op begeleide tocht was zijn kaarten niet nodig.  Er staan een paar kaarten van Spitsbergen in mijn reisgids van Bradt.  

In de winkel op de basis van Jan Mayen heb ik een kaart gekocht op 1/100.000 van het Noorse Poolinstituut.  Maar je mag daar niet vrij rondwandelen.   

Op Fair Isle kregen we een wandelkaart van het eiland toen we landden.

Op Gouga eiland wijst het zichzelf uit en de groep blijft min of meer tesamen.

  

Reisgidsen

 

Ik nam de reisgids van www.bradtguides.com mee over Spitsbergen.

Andreas Umbreit heeft een heel goede gids over Spitsbergen geschreven : www.spitzbergen-handbuch.de 

www.escargotsavant.fr geeft boeken uit over Spitsbergen; ik heb “a journey to Svalbard “ gekocht van Christian Kempf

  

 

Websites

 

Spitsbergen

 

www.svalbard.net : de toeristische dienst van Spitsbergen

www.wildlife.no  organiseren excursies in Spitsbergen en bezitten Gjestehuset 102

www.gallerisvalbard.no

www.svalbardmusuem.no

www.svalbardkirke.no

www.svalbardbutikken.no  winkel op Spitsbergen, ook op luchthaven

www.svalbard.com/webcam 

www.snsk.no  webcams

www.exodus.co.uk

www.longyearbyen-camping.com geeft info over de enige camping en meer over Spitsbergen

www.sysselmannen.no de gouverneur van Spitsbergen

www.visitbodo.com ook info over Spitsbergen

www.spitsbergentravel.no

www.basecampexplorer.com

www.terrapolaris.com  Het bekend reisburo van Andreas Umbreit, 25 jaar ervaring in Spitsbergen, ook reisaanbod met Plancius naar Jan Mayen.

www.wideroe.no

www.scandinavian.net

 

 

Reisaanbod Arctica

 

www.nordic.be biedt reizen aan naar Spitsbergen en Groenland

www.northandaway.be uit Kapellen biedt de reizen aan van nordic.be

www.quarkexpeditions.com bieden prachtige poolreizen aan, te boeken bij www.beluga.nl 

www.askja.nl biedt reizen aan vanuit Spitsbergen naar Groenland, Bereneiland, IJsland etc.

www.ijslandtours.nl biedt ook reizen aan in het poolgebied en individuele dagreizen/wandelingen vanuit Longyearbyen

www.asteriaexpeditions.be uit Brugge biedt reizen aan naar beide poolstreken

www.thikatravel.com biedt reizen aan naar Spitsbergen, Groenland, etc.

www.norgereiser.nl biedt poolreizen aan en ook deze naar Spitsbergen met de Ortelius

 

www.ineziatours.nl/natuurpunt  biedt dezelfde reis aan die ik maakte ( North Atlantic Odyssey) met vertrek op 26/05/2014 in samenwerking met Natuurpunt.  Ik had een goed contact met Inezia.     

 

 

 

REISPLAN

 

 

In januari krijg ik mijn factuur waarvan ik 25% moet voorafbetalen, de rest voor 25 april.  Informatiefiche moet worden ingevuld met gegevens verzekering enz.  

Begin mei krijg ik per post vluchtoverzicht en e-tickets SAS en scheepsvoucher.  Daarbij ook een laarzenbon, reisbeschrijving, pierinformatie van Hansweert,

Aberdeen en Lingyearbyen.  

 

Inschepen in Hansweert (NL) op 06/06/2013 en via Fair Isle (Shetland Islands – GB) naar het eenzame eiland Jan Mayen (N) en verder naar Spitsbergen.  

Terugvlucht van Spitsbergen via Oslo naar Brussel op  17/06/2013.  Verblijf in een vierpersoonskajuit, alle maaltijden, lezingen en landingen inbegrepen.

Geboekt bij www.belugareizen.nl onder reiscode Spitsbergen-201.  Dit alles voor de totaalsom van 1.949,50 €    De reis wordt uitgevoerd door de reder,

www.oceanwide-expeditions.com in Vlissingen.  

Ons schip, Ortelius, vaart onder Cypriotische vlag, thuishaven Limasol, 91,25 meter lengte, breedte 17,61 meter, diepgang 5,80 meter, snelheid 10 knopen.  .  Het heeft een capaciteit van 106 passagiers, 22 bemanningsleden, 19 hotelstaf, 6 expeditiestaf en één dokter.  

  

 

ER GERAKEN

 

Vliegen

 

SAS vliegt dagelijks van Brussel naar Oslo van waar men soms op dezelfde dag kan verder vliegen naar Longyearbyen.  www.sas.no Vluchten van Oslo of Tromso.

www.transavia.com vliegt dagelijks heel goedkoop uit Rotterdam naar Oslo.

 

Bootreis

 

Om op Jan Mayen te geraken zijn er niet veel mogelijkheden.  

Oceanwide Expeditions in Vlissingen biedt deze mogelijkheid aan en wel met vertrek in Vlissingen, een buitenkans leek mij.  

Meer info omtrent hun aanbod in polaire reizen op www.oceanwide-expeditions.com 

www.ecoexpeditions.no vaart ook naar Spitsbergen.  Verder geen mogelijkheid denk ik.

 

 

 

REISVERSLAG

 

 

Dag 1  – donderdag 6 juni 2013

 

Traject : Inschepen in Hansweert en op zee

 

Ik ben om 06.00 uur opgestaan en was al om 07.00 uur op de Markt in Maldegem om er de Nederlandse bus van Veolia naar Breskens te nemen.  Er hing aan de bushalte geen uurtabel van Veolia zodat ik begon te twijfelen of ik wel op de goede opstapplaats was.  Ik had voordien nochtans gekeken op www.veolia-transport.nl en er zou een bus vertrekken om 07.28 uur.  Ik vroeg info aan een chauffeur van bus De Lijn naar Knokke en die raadde mij aan op te stappen, ze zette mij af in Westkapelle waar ik op # 42 van Veolia rechtstreeks naar Breskens kon mits een korte stop in Oostburg, kost 5.40 €.  Als voetganger betaalde ik op de ferry naar Vlissingen enkel 2.85 €: uurschema zie www.fastferries.nl of www.bresjes.nl  Op www.ns.nl kon ik het reisschema nakijken voor mijn trein Vlissingen – Kruiningen.  Een loket waar ik een treinticket kon kopen bestaat niet in Vlissingen maar ik kon wel een ticket kopen in het stationswinkeltje.  Kost enkel naar Kruiningen : 6,50 €.  Om 10.09 uur kwam ik aan in het stationnetje in Kruiningen, geen wachtzaal, geen koffie en het “café” er tegenover was blijkbaar al jaren gesloten.  Op een bank buiten zat al een Française uit Parijs te wachten, een eerste medepassagier.  Later kwam er nog een Duits koppel aan en nadien twee mannen die later mijn kajuitgenoten zouden worden.   Iets na de middag mochten we op de shuttlebus stappen en tien minuten later kwamen we bij de Ortelius aan.  Vlug een paar foto’s ervan genomen en wij mochten aan boord.  Reispas afgegeven, voucher werd niet eens bekeken.  Ik kreeg direct kajuit 429 toegewezen, een bemanningslid ging mij voor en droeg mijn bagage.  Er zijn twee stapelbedden in de kajuit; ik nam als eerste het onderste in beslag want ben geen held naar boven en er is geen ladder.  Even later kwam al mijn eerste kajuitgenoot Piet binnen en daarna nog twee Nederlandse mannen, Bart en Erik,  die ik al eerder in station Kruiningen had ontmoet.  Nog voor het schip de haven uitvoer werd er al een briefing gehouden maar die heb ik niet bijgewoond want de partner van een goede Nederlandse reismaat kwam mij uitwuiven en zij woonde slechts in het volgende dorp.  Het was een zonnige dag om uit te varen, veel volk op de zeedijk.  Daarna kregen wij onze eerste lunch aangeboden, heerlijk.  Kort erna moesten wij een evacuatieoefening meemaken en daarna kregen wij een welkomstdrank aangeboden en werd de staf voorgesteld.  Bij het uitvaren van de sluis was iedereen in zijn nopjes en de zon was van de partij op het dek toen wij langzaam de Westerschelde uitvoeren voorbij Terneuzen en Vlissingen en de Zeeuwse kust aanschouwden.  In de namiddag kregen wij, zoals iedere namiddag, gratis koffie met gebakjes; er is steeds een rijk gevulde fruitmand in de bar.   Het avondmaal mogen wij kiezen uit twee menu’s of een vegetarisch menu.  Water is gratis, andere dranken aan tafel zijn betalend.  Ik heb het getroffen met mijn kajuitgenoten, een aangename relaxte sfeer heerst aan boord.  In onze badkamer zal de heerlijke warme douche van pas komen in het hoge noorden.  Onze bedden worden dagelijks opgemaakt.        

        

 

Dag 2– vrijdag 7 juni 2013

 

Traject :  Op de Noordzee

 

Lekker ontbijtbuffet in het restaurant.  Om tien uur een lezing van Bill over Schotland gekregen en daarna dia’s bekeken.  Bill is een rasechte Schot en daar valt niet aan te twijfelen.  Ingetekend op een bustocht morgen van uit Aberdeen naar Breamar etc.  o.l.v. Bill natuurlijk.  

In de namiddag een aangrijpende film bekeken over het vangen en verwerken van jonge Jan Van Genten op het eiland Sula Sgeir in de Hebriden archipel:  http://www.buitensport-schotland.nl/natuur/jan-van-genten_jacht.php

Lang op dek gestaan op uitkijk naar zeevogels.  ’s Avonds twee dolfijnen gezien.

 

  

Dag 3 – zaterdag  8 juni 2013

 

Traject : Aankomst Aberdeen, busuitstap naar Crathes Castle, Breamar en Iverrey.

 

Rond drie uur in de morgen lagen we al op de rede voor Aberdeen.  Piet was al vroeg wakker en ook de groep West-Vlaamse vogelliefhebbers van wel dertig man.  Dolfijnen en gewone zeehonden zijn opgemerkt.  Om zes uur kwam de havenloods aan boord en het duurde heel lang tot wij konden aanmeren. Na het ontbijt was er paspoortcontrole door de douane want GB is geen Schengen-land.  Tegen negen uur vertrokken wij met een bus op excursie.

Aberdeen, de Granieten Stad, kon mij niet bekoren, alle gebouwen zijn in eentonige grijze steen.  Maar onze eerste stop bij het kasteel van Crathes bij Banchory kon wel iedereen bekoren; we mochten kort het park bezoeken, prachtige tuin overigens.  Voor meer info, kijk op http://www.nts.org.uk/Property/Crathes-Castle-Garden-Estate/#

Na ons kort bezoek aan het kasteel reden wij naar http://visitcairngorms.com/braemar.html een plaats aan de rivier Dee waar wij kort vertoefden.  

Daarna reden wij naar Braemar voor een wat langer bezoek.  Ik was hier al eens met mijn mobilhome twee jaar geleden en kon mij alles nog levendig herinneren.  Braemar is niet groot maar wel mooi: www.braemarscotland.co.uk  Wij gingen iets drinken in The Best Western Burnett Arms Hotel.  We moesten echter al vlug terug naar Aberdeen.  Om 16 uur waren wij terug en intussen hadden nog meer passagiers ingescheept: we waren nu met 113 passagiers en 45 stafleden.  We kregen allen een briefing over een zodiak landing.  Daarna gingen wij in de bar waar we lekkere koffie en verse koekjes kregen.  Andere dranken zijn te betalen. Intussen heeft het schip al koers gezet naar Fair Isle.

 

 

Dag 4 – zondag 9 juni 2013

 

Traject: Aberdeen,   Fair Isle, Mousa

 

Na het buffetontbijt kregen wij een briefing over de landing op Fair Isle.  www.fairislebirdobs.co.uk beheert het vogelreservaat en een gastenverblijf.  http://www.fairisle.org.uk/  is een informatieve site over het eiland.  www.fimeti.co.uk is een toeristische dienst op het eiland.

 

Wij waren gereed maar de rubberboten niet; het duurde heel lang vooraleer ze te water werden gelaten, reden “begin seizoen” (niet technisch nagezien in Nederland want twee waren kapot, motor deed het niet).  Gelukkig hadden wij onze laarzen aan want het was een natte landing, vooral door het feit dat er water in de rubberboot kwam.  Aan land gekomen kregen we van de staf een wandelplannetje.  Het eiland is het verst afgelegen eiland van het Verenigd Koninkrijk en telt maar zeventig inwoners.  De bewoners zijn arme crofters  

http://en.wikipedia.org/wiki/Crofting en de dames zijn bekend om het breien van typische truien.  Aan de kleine kade ligt de Fair Isle Ferry.  Ik wandel langs het enige smal geasfalteerd baantje dat het eiland rijk is.  Sommigen nemen een taxi naar de Gemeenschapshal waar wij allen gratis koffie en koekjes krijgen.  Er worden souvenirs te koop aangeboden en truien natuurlijk.  Ik heb een mooie wandeling gemaakt over het eiland en twee kerkjes en veel mooie huisjes gezien.  De post en het cafeetje waren gesloten (op zondag?).  Geen winkel gezien.  Mooie glasramen gezien in het kerkje Old Kirk met glasramen, zichten van dagelijks leven op het eiland.  Over het hele eiland liggen kleine croftershuisjes verspreid met veel schapen in de weilandjes.  Iedereen rijdt met de auto, geen fietsen gezien.  Op mijn stille natuurwandeling bemerk ik in de verte een vuurtoren en ik bekijk het oud kerkhof.  Bij Sheep Rock begroeid met Engels gras zitten veel vogels op de rotsen, meeuwen, Jan van Genten en die gekke papegaaiduikers.  Beneden bij de zee liggen enkele zeehonden.  In het veld ligt een neergeschoten Duits vliegtuig uit WO II.   Na een bezoek aan de gemeenschapshal en aankoop van een souvenir zak ik af naar de kleine pier waar een rubberboot ons opwacht om ons naar de Ortelius te brengen.

 

Aan boord krijgen wij een briefing over Mousa eiland, 180 ha. groot en bewoond tot 1860.  Info op www.mousa.co.uk De landing gaat nu vlotter en na een kleine tocht legt de rubberboot aan bij een kleine steiger bij de broch, een tweeduizend jaar oude toren van de Picten. http://nl.wikipedia.org/wiki/Mousa_Broch

De velden zijn nog steeds ommuurd.  Verder is het eilandje onbewoond maar echter niet door de duizenden vogels en enkele grijze en bruine zeehonden die in een meertje genieten van de zon.  Bij de steile kust heeft men een zeeotter gespot.  Overal lopen schapen te grazen.  Ergens zag ik een oud verlaten boerderijtje bij een moeras aan zee.

 

In de bar kwam ik in gesprek met Donald Parrish, de nummer twee van MTP (Most Travelled People).  Gezien ik ook een fervent reiziger ben was het een aangenaam en leerrijk gesprek.  Een lekkere single malt whisky gedronken in de bar.  Nadien veel gelachen met mijn kajuitgenoten, goede gezelschap.    

             

 

Dag 5 – maandag 10 juni 2013

 

Traject:  Dag op zee

 

Vandaag zijn we een volle dag op zee.  Het is zonnig weer, 12° C en iedereen zit te zonnen op het hoogste dek.  Het lijkt wel een cruise in de Middellandse Zee en nadien bemerken wij dat we gebruind zijn.  Ik sta op uitkijk naar walvissen die niet opdagen.  Ik heb geprobeerd een boek te lezen maar door de deining is dat niet aangenaam.  Op Jan Mayen is het vandaag hetzelfde weertype, helder klaar en zon, dus ziet er goed uit.  ’s Avonds hebben we een paar orka’s gezien.  Overdag waren er een paar lezingen voor de nieuwe reizigers.  Zoals steeds uitstekend gegeten ’s avonds en kennis gemaakt met een bekend Nederlands schilder www.hanslandsaat.nl             

 

Dag 6 – dinsdag 11 juni 2013

 

Traject:  Op zee

 

Nog voor het ontbijt werd er omgeroepen dat er orka’s te zien waren.  Nadien heb ik op uitkijk gestaan op het lager dek bij de boeg samen met de groep Belgische vogelliefhebbers.  We hebben een bultrug gezien.  Om tien uur kregen we een verplichte briefing i.v.m. www.aeco.no gedrag in Antarctica en info over het gevaar van de witte beer.  Om 17.00 uur briefing over de landing morgen op Jan Mayen.  

 

 

Dag 7 – woensdag 12 juni 2013

 

Traject :  Landing op Jan Mayen en nadien verder op zee naar Spitsbergen

 

Deze morgen vroeg waren wij aangekomen bij het eenzame eiland Jan Mayen en zijn we voor anker gaan liggen.  Na het ontbijt zijn we aan boord gegaan van de rubberboten voor een natte landing en vijftien minuten later stonden we aan land bij de basis van Olonkinbyen. http://nl.wikipedia.org/wiki/Olonkinbyen  Een natte landing wil zeggen dat er geen aanlegsteiger ligt, dus van uit de rubberboot in het zeewater stappen met laarzen.  We bevinden ons op een zwart lavastrand bij een onherbergzame kust die mysterieus in mist s gehuld.  Als iedereen aan land is wandelen wij naar de basis toe.  Her en der staan enkele gebouwen.  Op het pleintje van de basis verwelkomt ons de basiscommandant, de Noorse Stajonsjef want het eiland is Noors bezit.  We worden uitgenodigd in het centraal gebouw waar zich een soevenierswinkel, bar, restaurant, postkantoor, bibliotheek, ontspanningszaal, etc. bevindt.  Laarzen moeten uit aan ingang.  Gratis koffie en koekjes gekregen.  Dan de kleine afdeling museum bekeken en de burelen van de stafleden en basiscommandant.  In het kleine winkeltje verkopen ze snoep, drankjes, handdoeken en zeep, truien, postkaarten, t-shirts  etc.  Ik heb een uniek t-shirt gekocht en enkele zichtkaarten verzonden met een unieke poststempel van Jan Mayen, een verzamelobject.  In mijn logboek en wandelboekje een bijzondere stempel van het eiland met datum laten plaatsen.  Erik heeft een mooie Jan Mayen rugzak gekocht voor zijn komende Santiago tocht.  Piet kocht een prachtige gebreide trui.   Ik heb een wandelkaart gekocht want straks gaan we in groep een wandeling maken.  Op het plein ligt een grote walvisrib en staan twee kanonnen bij de Noorse vlaggenmast.  Ik laat een foto van mij nemen bij de ingang van het gebouw met herinneringsplaat.  Daarna moeten we van Bill (het opperhoofd) allen in een lange rij staan en worden wij geteld.  Dan begint de wandeling van negen km naar de andere zijde van het eiland, Kvalrossbukta.  Aan de achterzijde van de gebouwen ligt een ontspanningsruimte met zwelkom buiten “Playa del Alge”, barbecue, etc.  Onderweg lopen wij voorbij een hoge houten totempaal met allerlei wereldbestemmingen.   We lopen door een uniek landschap met her en der aangespoelde boomstammen uit Siberië.  Met deze boomstammen werden enkele historische hutten op het eiland gebouwd die nu in verval liggen.  We wandelen voorbij het weerstation VNN Met Stasjon waar enkele antennes staan.  Daar moeten we een foto van nemen.  Enkele poolhonden in een hondenhok bewaken de gebouwen: bewaken tegen wie ?   Iets verderop staat een houten paal met richtingen en een verkeersbord, max. 60 km/uur.  Eigenaardig voor een eiland waar geen verkeer is behalve enkele dienstvoertuigen.  Rechts  gaat de weg naar het vliegveld, het bord “flybuss” bevestigt dat.  Links ligt een gletsjer en rechts het oud controlegebouwtje van de luchthaven.  Iets verderop ligt het nieuw controlegebouw “ Jan Mayensfield International airport”.  Wat daar internationaal aan is weet ik niet want er komt slechts zelden een vlucht op deze gravelbaan.  Enkel dienstvluchten komen uit Noorwegen met materaal of familieleden van het personeel.  De commandant blijft zes maanden op het eiland.  Verderop gaat de gravelweg stijgend.  Wij lopen naar de Brielse Toren (van Den Briel, Nederland) waar veel vogels op de rotsen zitten, alken, drieteenmeeuwen en sternen.  De Brielse Toren is een kenmerk in het landschap en fotogeniek en we lopen erheen door het mulle zwarte zand.  Beneden bij het strand staat een oude vervallen hut.  We dalen nu af naar de kust bij Kvalrossbukta waar men ijverig aan een landingsstrook uit zee werkt.  Er staan twee vrachtwagens, een bulldozer en meer werkmateriaal en werfketen.  In zee zwemmen veel drieteen meeuwen die iets uit het water oppikken.  Veel drijfhout op het strand en een skelet van een walvis, indrukwekkend die beenderen.  Een rib weegt al vlug enkele honderden kilo.  Iets hogerop staat een kruis met herinnering aan de zeven Nederlandse overwinteraars die er gestorven zijn een paar eeuwen geleden.  Helaas is het tijd geworden om met de rubberboot terug naar de Ortelius te varen.  We krijgen een late lunch en daarna is er gelegenheid om nog eens langs de kust te varen met de rubberboot maar door de opkomende mist zie ik hier van af.  Diegenen die niet deelnamen aan de wandeling zijn van de basis rondom het Sor-Jan (zuiden) naar Kvalrossbukta gevaren met de Ortelius.  Het was een heldere dag maar helaas geen volledig zicht op de 2.277 meter hoge besneeuwde Beerenberg.  Daarna zijn we verder gevaren richting Spitsbergen.   Jan Mayen ligt op 71° N en 8° 30’ W ,op 1.000 km van Spitsbergen, 1.000 km van Noorwegen, 600 km van IJsland en 500 km van Groenland.  

 

JAN MAYEN INFO

 

www.jan-mayen.no  alle info over het eiland

www.ecoexpeditions.no  bestijgen de Beerenberg en verblijven dagenlang op het eiland

www.naturalist.co.uk 

www.thepolarfront.com een van de zeldzame mogelijkheden om Jan Mayen te bezoeken            

 

  

 

Dag 8 – donderdag 13 juni 2013

 

 

Traject :  Op zee

 

We varen op de open Groenlandzee en proberen langs de pakijsrand van de Oost-Groenlandstroom te varen.  De zee is kalm maar er is niet veel te zien.  In de namiddag een lezing bijgewoond over vulkanen.  Was erbij in slaap gevallen na een uur lang aan het koude dek op uitkijk te hebben gestaan en dan in een warme zaal te zitten.  Tegen 18 uur kwamen wij bij de rand van het zware pakijs aan en de ijsbreker baande zich moeizaam  zigzaggend een weg er doorheen. De hotelmeester moest tweemaal het avondmaal omroepen want iedereen stond spannend op het voordek te kijken hoe het schip zich door het dikke ijs priemde.  Na een vlug avondmaal ging iedereen terug bij de boeg of in de warme stuurcabine waar kapitein Vargas (Chili) druk bevelen gaf aan de Filippijnse stuurman.   Ben regelmatig in de bar geweest voor een warme koffie.  Soms was de koffiemachine stuk maar dan stonden thermoskannen koffie ter beschikking.  De bar is gesloten tegen middernacht.  Heb op het voordek gestaan tot twee uur, tot de laatste vogelliefhebber ging slapen.   

 

 

Dag 9 – vrijdag 14 juni 2013

 

Traject :  Op zee

 

Om zes uur ’s morgens kregen wij een oproep dat er een walvis werd gespot.  Toen ik aan boord kwam was die al verdwenen.  Toen iedereen aan het ontbijt zat werd nog eens een walvis gesignaleerd en iedereen vloog meteen naar buiten.  Heb de ganse voormiddag aan het koude dek op uitkijk gestaan om de doorvaart door het pakijs te volgen.  Ben af en toe naar de bar geweest voor een warme koffie.   Tegen elf uur waren wij uit het pakijs.   Als aperitief werden wij warme chocolademelk met rum aangeboden op het bovendek.  Daarna heb ik in de stuurhut een praatje met de Oekrainse eerste officier, een tenger jong vrouwtje.  Na de lunch kwamen wij terug in het pakijs terecht.  We bemerkten ivoormeeuwen en een zeehond die op een ijsschots lag te zonnen.  We ontdekten ook nog eens een zwemmende ijsbeer met haar twee  jongen.  Heb heel lang op voordek gestaan en op de brug een praatje in het Spaans gemaakt met de Chileense kapitein.  We voeren ’s avonds koers op 78° 30’ NB, op de hoogte van Longyearbyen.  Tegen middernacht gaan slapen.

 

Dag 10 – zaterdag 15 juni 2013-06-20

 

Traject :  Op zee

 

Vandaag zouden we een landing maken in Noord Spitsbergen bij de Raudfjord.  We zaten gisterenavond goed op koers en moesten enkel NO varen maar ’s nachts kwam er teveel en te dik pakijs op onze route en moest de kapitein noodgedwongen terug ZW varen om uit deze zware zone te geraken.  Hierdoor verloren wij een volle dag.  Sommigen waren al in paniek want nergens is een schip te bemerken die ons zou kunnen redden.  Deze morgen voeren we nog steeds traag door bijzonder zwaar pakijs.  Lezing bijgewoond.  Toen wij in het restaurant aan het lunchen waren hoorde ik door al het lawaai heen dat er een aankondiging was dat er walvissen gespot waren in de omgeving.  Niemand had het gehoord en ik verwittigde meteen de groep Belgische natuurliefhebbers die direct aan dek stormden en gretig foto’s namen met hun grote lenzen fototoestellen en ze tuurden onophoudelijk door hun sterke verrekijkers vol enthousiasme.  Drie walvissen waren voortdurend aan het spuiten in de verte.  Michael, de hotelmeester heeft dan maar de lunch verlaat.  Na de middag was er niet veel meer te zien en ik heb een lezing over poolberen en een natuurfilm van de BBC bijgewoond. In de namiddag ging de winkel open en ik kocht een fotoboek over Spitsbergen en  een hoody die goed van pas kwam. Het avondmaal was nog maar eens uitstekend: Argentijnse ossenhaas.  De Westvlaamse groep vogelaars kwam in de bar en Bill nam Jan mee die terug kwam in Schotse kilt.  Er werd wat afgelachen en daarna zong de groep oude liedjes uit een liedjesboek, twee mannen speelden fluit en mondharmonica.  De sfeer zat er goed in.  Om middernacht moesten we een uur vooruit draaien op Noorse tijd.  Het was nog helder weer en de zon scheen.  

 

Dag 11 – zondag 16 juni

 

Traject :  Vaart langs de kust van Spitsbergen, landing Poole Pynten, aankomst Longyearbyen

 

Wij werden al om zeven uur deze morgen gewekt want er waren al walvissen aan de horizon aan het spuiten.  Er werd ons verteld dat op de “shelf” (verhoogde zeedrempel  bij het land) veel te zien zou zijn maar dat was niet zo.  Het was koud deze morgen, zelfs een beetje sneeuw op het voordek.  Lang gewacht op … niets.  De lunch was al om 12 uur i.p.v. 13 uur.  Om 14 uur hadden wij een lezing over walrussen.  Daarna werden wij opgeroepen om onze rekening cash te komen voldoen in € (bar en winkel).  Iedereen stak drinkgeld in zijn enveloppe, te verdelen onder de volledige bemanning die ons heel goed had verzorgd.  Ook een waarderingfiche in de box gestoken.  In de late namiddag gingen we met de rubberbootjes tot bijna aan land bij Poole Pynten waar veel walrussen op het “strand” lagen.  We hebben deze dieren ook in het water gezien tot vlak bij de zodiak.  Er stond een gure wind met sneeuw erbij maar dat kon niemand deren.  Ik ben blij dat ik zoveel walrussen kon observeren en van zo dichtbij en ik heb dan enthousiast veel foto’s genomen.  Terug aan boord mijn natte regenvest en –broek te drogen gehangen en een warme douche genomen, heerlijk.  Het was wel een zootje in een hut met vier.  Om 17.30 uur kregen we een captains drink aangeboden en werd de staf nog eens bedankt voor hun voortreffelijk werk.   Als avondmaal kregen wij schapenkoteletten en ik haalde een meegebrachte fles lekkere wijn te voorschijn aan tafel om mijn kajuitgenoten te bedanken voor de uitstekende sfeer onder ons.  Michael, de hotelmanager, stelde vervolgens het keukenpersoneel voor want die hadden we nog niet gezien en ze leverden uitstekend werk.  Na het diner kregen we een CD over de reis.  Ondertussen waren we de Isfjord met besneeuwde bergen binnengevaren.  Op de oever lagen enkele kleine dorpjes zoals Pyramiden maar het landschap was koud en desolaat en er stond een felle deining met mist.  Het Nederlandse expeditieschip Noorderlicht koos de volle zee.    Stilaan naderden wij onze eindbestemming en liepen Logyearbyen binnen.  Het is wel de hoofdstad van Spitsbergen maar in feite in het maar een klein dorp van 1.500 zielen, meestal regeringsleden, wetenschappers, havenpersoneel, scheepspersoneel voor cruises etc.  Op de oever liggen enkele olieopslagtanks en de cantilever om de steenkool uit de Russische mijn te verschepen. Er lagen nog enkele schepen in het haventje en aan land zagen we soms een bus die van het centrum naar de luchthaven reed.  We zagen ook het vliegtuig van SAS landen die ons morgenvroeg zou wegvliegen.   Het was een beetje een warboel om onze bagage in te pakken met vier in één kajuit maar we deden dat om beurten en met spijt in het hart.  Intussen hebben we in de bar afscheid genomen van enkele passagiers die inmiddels vrienden waren geworden.  Een beetje gerust op bed.  Deze gegevens werden genoteerd in een tof logboek  die we kregen van de rederij.

 

Longyearbyen ligt op 78° 13’ NB  

 

 “My Polar Notes”  Footprints disappear, memories last a lifetime.

 

Dag 12 – maandag 17 juni 2013-06-20

 

Traject : Vlucht Longyearbyen naar Oslo en overstap naar Brussel en per trein verder.

 

Om 01.00 uur moest onze grote bagage in het gangpad gereed staan.  Een half uur later kregen wij ontbijt, koffie en koeken maar grote honger had ik niet op dat onchristelijk uur.  Om 02.30 uur gingen we van boord en namen afscheid van de staf.  Op de kade wachtte ons een bus die ons in tien minuten naar de luchthaven bracht.  Aan de ingang staat een paal met richtingsaanwijzers en afstanden naar bekende wereldplaatsen: de Noordpool is slechts 1.338 km hiervan verwijderd.  Er staat een verkeersbord dat ijsberen gevaarlijk zijn en overal op het eiland voorkomen.   Het kleine moderne luchthavengebouw is niet al te groot.  Tot mijn grote verbazing is de enige winkel op de luchthaven open en ik koop een t-shirt als herinnering.  http://restoran.us/trivia/northern.htm  Heb in euro betaald maar kreeg in NOK terug, betalen met bankkaart kan ook. Incheck en controle gaat vlug.  De vlucht naar Oslo vertrekt om 04.40 uur en 2.20 uur later ben ik er al.  De meeste passagiers komen van het cruiseschip en er komen nog wat lokale werkers/Noren bij; het vliegtuig zit bijna vol.  Het prachtig besneeuwd berglandschap verdwijnt langzaam in de mist.  In Oslo heb ik afscheid genomen van Piet. Bart en Erik zijn nog een paar dagen gebleven in Longyearbyen.  In Oslo heb ik maar weinig tijd om over te stappen naar Brussel en ik heb dan nog pech dat een tergend traag werkende juffrouw mij langdurig controleert terwijl ik boos met mijn instapkaart sta te zwaaien.   Maar hoe kwader ik mij maak hoe trager ze werkt dat machtsgeil mormel. Ik moet hier en daar voordringen oen kan met veel geluk mijn vlucht naar Brussel halen.  De vlucht duurt twee uren en reeds om 10.15 land ik in Zaventem.  De afhaling van bagage gaat vlot en onze douane is hier zonder machtsvertoon.  Van uit de luchthaven neem ik de trein naar De Panne en moet in Gent overstappen.  In Brugge de overvolle bus met schoolkinderen genomen.  Maar niemand van hen die zijn plaats afstaat en mij maar laat sukkelen met twee bagages terwijl ze druk bezig zijn met hun gsm.  Om 13.15 uur thuis gekomen.  Moe maar gelukkig.                 

 

 

           

 Erik Trenson

   

   

   

     

   

  

          

 

 

 

 

   

      

 

Back-continent
album
back1