Sark

 

 

 

Sark en Herm, wandeleilanden – 2010

 

 

 

VOORBEREIDING

 

Reisperiode:  21 – 25 juni 2010

 

Kaarten

 

Aangekomen bij de ferryterminal in St Peter Port, Guernsey nam ik informatie en de walking map of Guernsey uit de rekken van de toeristische dienst. Hierop kon ik goed mijn wandelroute uitstippelen.  

  

Reisgidsen

 

Ik had een reisgids Iles Anglo Normandes uit de reeks van Petit Futé : www.petitfute.com

Het was een uitgave 2005/2006 en de informatie was wat achterhaald maar soms nog bruikbaar.  Vooral mijn bekommernis van hoe op dit of dat eiland geraken werd er niet door opgelost.  Ik wou de eilanden Guernsey, Alderney, Sark en Herm bezoeken.

 

Geld

 

Op alle Kanaaleilanden kan men betalen met Engelse ponden.  Bovendien kan men ook betalen met Jersey en Guernsey ponden maar met deze biljetten kan men niet in het Verenigd Koninkrijk betalen.  Heb je er nog over na de reis dan zijn het souvenirs.  Zowel op Sark als op Herm heb ik geen betaalautomaten gezien.  Op Guernsey, in St Peter Port staan wel enkele automaten en alhoewel er een bericht bij hangt dat ze geen bankkosten aanrekenen is dat wel zo bij afrekening in België.  Dus beter Britse ponden meedoen van thuis uit.

  

 

REISPLAN

 

Met personenwagen naar Saint Malo gereden, 640 km uit Maldegem en 124 € dieselverbruik heen en terug.  Door omstandigheden kon ik te laat vertrekken waardoor ik de tolwegen moest nemen, 23 € totaal.  Ik had de reisweg ingezet op mijn GPS : Oostende, Calais, Boulogne, Abbeville, Rouen, Caen, Mont Saint Michel, Saint Malo.  

 

 

ER GERAKEN

 

 

 

Varen

 

Vanuit St Malo kan men varen naar Jersey en verder door naar Guernsey.  Van Guernsey kan men een ferry nemen voor een daguitstap naar Sark of Herm.

Ik heb online mijn boot besteld bij www.condorferries.com Bevestiging uitprinten en meedoen want men vraagt je steeds het referentienummer.  

 

 

Vervoer ter plaatse

   

Sark en Herm zijn autovrije eilanden.  In Guernsey zou men een wagen kunnen huren.  Denk er aan dat de wegen tamelijk smal zijn op dit eiland en bovendien wordt er links gereden, stuur rechts en vaak met automatische schakeling.  Dus niet eenvoudig.  

Dit zijn wandeleilanden en bovendien is het openbaar vervoer goed georganiseerd en goedkoop; 60 pence per rit, desnoods blijf je zitten op bus # 7 waarmee je voor 60 pence het hele eiland kunt rondrijden.    De site voor de busverbindingen kun je consulteren op www.icw.gg/buses 

   

 

REISVERSLAG

 

        

 

 

Dag 3 – 23/06/2010

 

Uitstap naar Sark

 

Info : www.sark.info 

 

Te voet naar de bushalte op hoek Candie en St Andrews Road.  Net zoals gisteren kwam vandaag de bus niet tijdig opdagen en ik moest dringend naar de ferry.  Dan maar autostop gedaan en een vriendelijke jongeman pikte mij op en bracht mij zelfs tot aan het ticketkantoor van Isle of Sark Shipping Co., White Rock, St Peter Port, Guernsey, GY1 2LN, tel. 01481 724059  info@sarkshippingcompany.com .  Ik betaalde 21 £ met Visa voor de boottocht heen en terug omdat ik vertrok om 8 uur ‘s morgens als “early bird saver day return”.  Bij later vertrek kost het 25.50 £.  Moest ook meteen opgeven met welke boot ik wou terugvaren.  Het is ook mogelijk online te boeken op www.sarkshippingcompany.com 

Sark is het kleinste zelfbesturend Kanaaleiland en is vijf km. lang en 2.5 km breed.  Het is geen deel van het Verenigd Koninkrijk maar wel een Crown Dependency en evenmin behoort het tot de EU.  Er wonen zeshonderd permanente inwoners en er rijden geen auto’s, wel landbouwtractoren die alles vervoeren.  Bij aankomst in het haventje gaat iedereen door een stenen boog naar een klein pleintje vanwaar men voor één pond zich per tractor kan laten vervoeren naar het enige dorp hogerop, een flinke klim van ongeveer een halve kilometer.  Aangekomen op het dorpspleintje ligt recht voor mij een bar en ernaast een kerkje.  Ik loop door de hoofdstraat, “the Avenue” met enkele winkeltjes.  Enkel hier kon in drank en voedsel kopen; dus mijn voorraad gekocht voor de wandeltocht.  In het postkantoortje en winkel kocht ik enkele postkaartjes maar ze hebben al lang geen eigen postzegels meer van Sark.  Er moeten zegels van Guernsey worden gekleefd. De meesten huren hier een fiets om het eiland te verkennen. Dit kan bij www.avenuecyclessark.com of bij A to B cycles.  Na een kwartiertje heb ik de “Avenue” verkend, een twintigtal winkels.  Even buiten het “dorp” bevindt zich het toeristisch informatiekantoor waar ik een gids en kaart van het eiland  meeneem.   Langs de typische zandwegen en voorbij kleine korenveldjes wandel ik richting Little Sark.    Onderweg nodigt het terras van Sue’s Tea Garden uit en nog meer www.caraghchocolates.sark.net Na twintig minuutjes wandelen kom ik bij La Coupée, een smalle wegverbinding met Little Sark.  Groepen toeristen zijn naar hier gekomen met een typische koets en staan op een rots het brugje en de prachtige baai te bewonderen.  Langs hagen en verhoogde groene wegbermen kom ik plots bij een typisch groot landhuis die is omgebouwd tot hotel, nl. www.lasablonnerie.com   Ik ga even binnen in de bar om het antiek meubilair en de knusse inrichting te bekijken en vraag informatief naar prijzen voor logement maar dat is nogal fors en toch logeren hier veel mensen vanwege de totale rust en gezelligheid.  Dan wandel ik verder naar de Venus Pools, enkele sublieme rotsen in zee die te bereiken zijn via een smal paadje geflankeerd met bloeiende brem.  Ernaast staat het restant van de oude zilvermijn naar de zee te staren.  Op een smalle landweg loop ik terug naar La Sablonnerie Tea Gardens & Garden Bar, rechtover het hotel.  Ik geniet van een heerlijk biertje Randalls of Guernsey in deze romantische tuinen en wordt zowaar betrapt door de verkopers van de brouwerij die ik deze morgen ontmoette op de boot.  Dit is echt een paradijs om tot rust te komen.  Geen auto’s en vliegtuigen op Sark !

Ik loop terug naar La Coupée waar verscheidene koetsen met toeristen zich staan te vergapen.  Bij Duck Pond wandel ik richting Pilcher Monument, een hulde aan de helden van WO II.  Overal langs de stille wegen staan veel kleurrijke wilde bloemen.  Ik neem enkele mooie foto’s van de Chapel met oud kerkhof eromheen.  De Island Hall, het gemeenschapshuis, doet tevens dienst als school.  Er vlakbij bevindt zich de Seigneurie, een kasteeltje van de eilandbaas waar men voor 3 £ de tuinen kan bezoeken www.laseigneuriegardens.com Er is ook een duur terras en café, www.hathawaysbrasserie.com .  Naast de Seigneurie ligt het dure hotel www.lamoinerie.net   Goedkoper is het kamperen op La Valette Farm voor 7 £ pp. www.sercq.com   De vuurtoren kon ik niet zien omdat het verscholen ligt achter een kaap die privé bezit is.  Verder nog het piepkleine gevang uit 1856 bezocht bij de toeristische dienst.  Tenslotte nog een fris biertje gedronken in het eenvoudige Mermaid Tavern.    Ik wandel door bosjes naar het haventje want om 16 uur vaart de ferry terug naar Guernsey, een vaart van 45 minuten. Daar aangekomen in de haven van St Peter Port eet ik iets en daarna neem ik de bus naar Candie Road.  Een groep Franse toeristen met dezelfde bestemming is de weg kwijt en ik speel gids.  Zij hebben tenten gehuurd op de camping.  Op de camping geniet ik van een halve liter frisse cider van Rocquette, gebrouwen naast de camping: www.rocquettecider.com    

  

  

Dag 4 – 24/06/2010

 

Bezoek Herm Island

 

Info : www.herm.com 

 

De buschauffeur kan niet teruggeven van twintig pond maar ik mag toch opstappen.  Deze chauffeurs nemen nooit wisselgeld mee aan boord en men moet gepast betalen, steeds 60 pence per rit, lang of kort.  Bij het afstappen heb ik driemaal geprobeerd te wisselen maar niemand wou/kon dat en ik ben doorgestapt zonder betalen.

Op deze site kan men enige info vernemen omtrent de boot naar Herm.   

http://www.worldtravelguide.net/country/242/international_travel/Europe/Sark-Herm.html  Op de hoek van de kustweg en de pier staat rechts een kiosk “ Travel Trident Herm” , tel. 01481 724059, waar men tickets voor de boot naar Herm kan kopen.  Weighbridge Clocktower, Liberation Monument, St Peter Port.  Voor 9.75 £ kan ik heen en terug naar Herm, een mooie daguitstap.  Na twintig minuutjes sta ik bij Rosaire Steps op het minuscuul eilandje van één mijl lang en een halve mijl breed. Iedereen haast zich naar de winkels en de taverne.   In Harbour village, enkele souvenirwinkels en terrasjes, valt dadelijk het White House Hotel op wat er nogal duur uitziet.  De azuurblauw beschilderde Ship Inn ernaast  oogt aantrekkelijker.   Centraal staat een paal met richtingsaanwijzers alhoewel het moeilijk is hier verloren te lopen.  In de Mermaid Tavern wil ik een typisch Herm ice eten maar het komt uit een doos can Carte D’Or.   Deze taverne heeft een grote binnenkoer waar men kan eten en drinken.  Ik koop enkele zichtkaartjes in Herm Gift Shop die tevens dienst doet als postkantoortje, 25 p/stuk,  maar ze hebben al lang geen postzegels meer van Herm; die van Guernsey worden nu gebruikt. Er staan enkele cottages te huur; moet hier wel erg rustig zijn als de dagjesmensen terug vertrokken zijn.  Hier geen auto’s of fietsers maar lokale squads in het dorpje die teveel heen en weer rijden.  Ik besluit rond het eilandje te wandelen.  Overal kom ik veel bloemen tegen, typisch aan het milde klimaat van de Kanaaleilanden.   Ik volg een wandelpad langs de zonnige kustweg, aan weerszijden mooie wilde bloemen en een wijds zicht over het centraal gedeelte.  Afgezien van het idyllisch gelegen Fisherman’s Cottage staan hier geen huizen. Het zijn 18 zelfvoorzienende huurhuisjes, tel. 00- +44- ((0)1481) 722159  Verderop een lage heuvel waar enkele menhirs staan.  Van op dit punt kan men het hele eilandje aanschouwen.  De noordkant van het eilandje is bijzonder mooi en rustig: afgekalfde duinen, verlaten strandjes en goed aangelegde wandelpaadjes.  Aan de oostkant ligt Shell Beach en vooral heel veel rotsen in de branding wat prachtige foto’s oplevert.  Bij Belvoir Bay ligt een strandcafé  waar een hele rij schoolkinderen uit Guernsey onder begeleiding van enkele leerkrachten geduldig wachten op een ijsje.  Alhoewel het hier prachtig is wandel ik verder omdat ik rust wil opzoeken.  Ik loop langs een zandwandelpaadje   door een bosje van varens en boven de klippen en sta regelmatig stil om van het wonderbare landschap te genieten.  Overal langs de weg mooie bloemen, soms wilde tijm, een rijk vogelleven,  rotsen en eilandjes voor de zandstrandjes en inhammen.    Wat is het hier zalig om te wandelen, te kunnen nadenken over mijzelf bij het ruisen van de zee en het breken van de golven op de rotsen.  Op een paar uren was mijn rondwandeling afgelopen en ben ik een pint frisse cider (4.30 £ !)  gaan drinken in The Ship op hun leuk terrasje.  Daarna ben ik omhoog door een laan met bomen naar het centraal gedeelte van het eiland gewandeld, naar de Manor of herenboerderij waar de heerser van Herm woont.  Een soort kasteel domineert het geheel en eromheen een boerderij en vele huizen waar de 55 eilanders wonen en cottages die te huur worden aangeboden.     Er is een schooltje, paardenstallen en appartementen voor toeristen  en de kleine St Trugal’s Chapel.  Op de top, voor de huizenrij, heeft men een schitterend zicht over het eiland, de weilanden en de zee.  Een beetje verder weg van alle tumult ligt een Seagull camping met mooi uitzicht op de omringende eilanden.  Bagage wordt aangevoerd uit het haventje per tractor.   Er zijn chalets en opgezette tenten te huur.   In het haventje liggen een paar jachten aangemeerd in de rede.    Volgens mij  was het wat te druk met (onnodig?) heen en weer  gerij van squads en tractoren tussen the Manor en het haventje.   Ik mag om het even welke boot terug nemen die om het uur vertrekt.   

 

 

      

Back-continent
album
back1